Quartaal Magazine Q3 - 2019 Archieven - OPBR verheldert en verenigt

Paul Smit laat zzp’ers anders kijken

Ondernemersplatform Bodegraven-Reeuwijk — Wed, 16 Oct 2019 09:23:24 +0000

Platform-Z, de netwerkclub voor zelfstandige professionals uit Bodegraven-Reeuwijk, had weer een bomvolle, bijna uitverkochte zaal in het Evertshuis. Filosoof en cabaretier Paul Smit was donderdag 10 oktober te gast. Hij combineert nieuwe inzichten uit de neurowetenschap en psychologie met een gezonde dosis humor. De zzp’ers zijn bijgepraat over de werking van ons brein. Want ons brein ziet wat het wil zien. En dat is niet altijd betrouwbaar, zo bleek al snel uit de hilarische verhalen, plaatjes en voorbeelden. Zo kwamen ons reptielenbrein, serotonine, Guns ’n Roses en ons onbewustzijn voorbij.

In ons dagelijks leven, in ons doen en denken, maken we gebruik van vaste patronen. Zonder motivatie is er geen reden om dit te willen veranderen of anders te willen zien. Dat is ook de reden waarom goede voornemens en andere voorgenomen veranderingen vaak mislukken. Als je wilt veranderen heb je passie en urgentie nodig. Met alleen goede intenties kom je er niet.

Over Platform-Z

Platform-Z is het netwerk van zelfstandige professionals uit de gemeente Bodegraven-Reeuwijk. Dinsdag 26 november a.s. organiseert Platformd-Z het seminar Groeien met je bedrijf met spreker en auteur Bart van den Belt. Meld je aan voor deze inspirerende avond! Meer informatie op platform-z.nl

Het bericht Paul Smit laat zzp’ers anders kijken verscheen eerst op OPBR verheldert en verenigt.

Zwerven door een web van elektriciteitskabels

Ondernemersplatform Bodegraven-Reeuwijk — Mon, 14 Oct 2019 09:16:34 +0000

Jorden wil 732 zonnepanelen plaatsen op de stallen van zijn melkkoeien. Daarmee zou hij in een jaar meer energie produceren dan hij voor zichzelf nodig heeft, dus transformeert hij zijn boerderij in een energiecentrale. Binnenkort heeft het regionale energienet er een leverancier bij. Er is alleen één probleem: dat energienet is niet op een extra leverancier berekend.

Eigen energie

Jorden Oostdam produceert alleen energie voor zijn eigen jaarverbruik. Dat gaat volgens de salderingsmethode: in de zomer produceert hij meer dan hij gebruikt en in de winter minder. In de zomer levert hij dus energie aan het net en in de winter trekt hij energie van het net af. Aan het eind van het jaar worden productie en verbruik verrekend.

Grote gebruiker

Om de energie van 732 zonnepanelen kwijt te kunnen zonder dat het energienet overspannen raakt, zijn dikke kabels nodig. Een zogeheten ‘grootverbruikersaansluiting’ van 3 x 250 Ampère. “Bijna geen boer heeft dat,” vertelt Jorden. “Dus dat maakt het moeilijk om die lege staldaken snel te gebruiken. Wij hebben een 3 x 60 Ampère-aansluiting liggen en dat is niet genoeg.”

De reden waarom Jorden een grootverbruikersaansluiting nodig heeft, is om in aanmerking te komen voor de SDE+ subsidie. De overheid wil duurzame energieproductie-initiatieven promoten en heeft daarvoor de Stimulering Duurzame Energieproductie in het leven geroepen, ook wel bekend als de SDE+-subsidie. Deze subsidie maakt een initiatief als dat van Jorden financieel mogelijk. Deze subsidie garandeert 16 jaar lang een vaste prijs voor de geleverde energie: ongeveer 10 cent per kWh. Zolang de markprijs onder die 10 cent zit, vult de subsidie het resterende bedrag aan. Dit levert een terugverdientijd op tussen de 7 en 12 jaar.

“Zelf energie opwekken levert een hogere melkprijs op”

Afhankelijk

Een mooie subsidie is echter niet de enige reden dat Jorden voor de zonnepanelen kiest. De prijs van zijn melk wordt er ook door beïnvloed. “De landbouw is meer dan andere sectoren afhankelijk van de politiek. De prijs die ik voor mijn melk ontvang, is opgebouwd uit een basisprijs en een variabele toeslag. De variabele toeslag is afhankelijk van de extra inspanningen van de boer, zoals weidegang, groene stroom energiebesparing, natuurontwikkeling, et cetera. Groene stroom gebruiken en zelf energie opwekken levert dus een hogere melkprijs op.”

Bovendien wil Jorden aan de politiek laten zien dat boeren graag iets doen voor de maatschappij. “We kunnen laten zien dat de landbouw niet alleen energie verbruikt, maar ook kan produceren.”

Quick and dirty

In plaats van zelf zonnepanelen te installeren, kun je ook je dak verhuren aan een ander bedrijf. Dan heb je niet alle financiële risico’s en administratieve rompslomp. Nadeel is dat het minder oplevert: je moet nog steeds zelf energie inkopen en krijgt geen melkprijsvoordeel. “Het zijn zekere opbrengsten, of de zon nou schijnt of niet,” geeft Jorden toe, “Maar ik wil het in eigen hand houden. Bovendien wil ik zelf die duurzame bijdrage leveren.”

Metertje voor metertje

Die kleinverbruikersaansluiting moet dus vervangen worden door een grootverbruikersaansluiting om energie te kunnen leveren. En dat is in principe geen probleem. Iedereen, ondernemer en particulier, kan bij de regionale netbeheerder, in dit geval Stedin, een aanvraag doen voor verzwaring van de kabel.

De kabel van een grootverbruikersaansluiting moet echter zijn aangesloten op een transformatorhuisje. Dat huisje verbindt de zonnepanelen met een middenspanningskabel die de hoeveelheid geleverde energie aan kan. In stedelijk gebied is het energienet zo dicht dat zo’n huisje doorgaans dichtbij staat, maar voor een boerderij is dat lang niet altijd het geval. “Bij ons staat hij 380 meter verderop. En de kabel daarnaartoe moet ik zelf betalen.”

Hiervoor kreeg Jorden een offerte van 30.000 euro. “De terugverdientijd voor een project als het mijne is ongeveer 10-12 jaar, maar bij mij gaat het waarschijnlijk meer zijn door de extra uitgaven voor die kabel. De agrarische sector is gewend met langetermijninvesteringen te werken, maar dat is een flinke tegenslag. Je moet diepe zakken hebben.”

Maar klopte de offerte van Stedin wel? De netbeheerder is namelijk verplicht binnen 200 meter van een grootverbruikersaansluiting een transformatorhuisje te plaatsen. Dat betekende dat er een nieuw huisje zou komen en om de kabel niet nodeloos lang te maken zou die in Jordens voortuin komen. Zijn offerte bleef echter gebaseerd op 380 meter kabel. “Dat zou mijn bijdrage zijn aan het nieuwe huisje.”

Het zat me nog niet lekker. Ik sloeg de wet erop na en vond dat “aanpassingen in het net die verband houden met het maken van een aansluiting (…) voor rekening van de netbeheerder komen” (Artikel 27e Elektriciteitswet 1998).

“Je moet diepe zakken hebben”

Na navraag bij Stedin bleek er inderdaad iets niet in de haak. “Hij zou alleen de afstand tot het nieuwe transformatorhuisje moeten betalen,” gaf persvoorlichter Koen de Lange aan. “Bovendien zitten de eerste 25 meter naar dat huisje inbegrepen in de offerte om naar een grootverbruikersaansluiting te gaan.”

Dat zou kunnen betekenen dat Jorden geen extra kabelkosten zou hebben, met een transformatorhuisje in zijn voortuin. Met deze informatie op zak nam Jorden weer contact op met Stedin om de offerte te laten aanpassen, maar tot op dit moment (14 oktober 2019) wordt de offerte niet aangepast op basis van de uitspraak van de persvoorlichter.

Wachten op elkaar

De aansluiting op het energienet is niet Jordens enige hoofdpijndossier. Hij worstelt ook met de termijn waarin hij de zonnepanelen moet plaatsen om aanspraak te maken op de subsidie. Hiervoor moet het project binnen 1,5 jaar na zijn aanvraag in het najaar van 2018 gerealiseerd zijn. Maar voorlopig ligt er nog geen dikkere kabel in de grond.

Hoe komt dat? Netbeheerders hebben het druk. Mede dankzij de SDE+-subsidie is het aantal duurzame productie-initiatieven enorm toegenomen. Netbeheerders hebben moeite om alle aanvragen spoedig te realiseren. Begin augustus kreeg Liander nog een boete van de Autoriteit Consument & Markt omdat hun monteurs te lang op zich lieten wachten.

“Als ik de deadline niet haal, gaat dat heel veel geld kosten”

De netbeheerder is namelijk wettelijk verplicht om binnen 18 weken na goedkeuring van een aanvraag het net te verzwaren. In het geval van grootverbruikersaansluitingen is er een uitzondering: “tenzij de netbeheerder niet in redelijkheid kan worden verweten dat hij de aansluiting niet binnen de genoemde termijn heeft gerealiseerd” (Elektriciteitswet 1998, artikel 23.3b).

Die 18 weken zijn voor Jorden in ieder geval niet meer haalbaar. “Begin juni heb ik akkoord gegeven voor de plannen, dus dat zou oktober betekenen. Maar het gaat op zijn vroegst half februari klaar zijn.”

Dat maakt Jordens SDE+-aanvraag penibel; daarvoor moeten in april de zonnepanelen op hun plek liggen. “Ik loop een paar maanden inkomsten mis door de vertraging, maar als ik de deadline niet haal, kan dat heel veel geld gaan kosten.”

De vraag rijst: wie is hier verantwoordelijk? Moet Jorden alle lasten dragen of is het te wijten aan een trage netbeheerder? Op de website van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RvO), de verstrekker van de SDE+, staat te lezen dat overmachtsituaties voor rekening en risico van de subsidieontvanger komen. Jorden zou geen boete krijgen, maar ook geen subsidie.

Tom Hoven, persvoorlichting van de RvO, licht de procedure toe: “In de aanvraagprocedure stond dat er al vóór aanvragen van de subsidie contact opgenomen dient te worden met de netbeheerder.” Met andere woorden, Jorden had zich beter moeten voorbereiden.

“Dat heb ik gedaan,” reageert de agrarisch ondernemer. “Maar de netbeheerder wil pas een officieel antwoord geven als je de offerte goedkeurt en dan ga je al financiële verplichtingen aan.” Hij wilde niet tekenen voordat hij zeker was over de subsidie. Na goedkeuring van zijn aanvraag bleek zijn aansluiting langer te gaan duren dan de in de offerte genoemde termijn van 18 weken. Over die situatie wil RvO geen uitspraak doen. “De ondernemer kan een verzoek doen tot uitstel van de termijn van 1,5 jaar. We kunnen echter niet vooruitlopen op de uitkomst van een dergelijk verzoek.”

Het lijkt erop dat Jorden niet de enige was die tegen dit punt is aangelopen. Vanaf de najaarsronde in 2019 is het verplicht bij subsidieaanvragen een transportindicatie van de netbeheerder mee te sturen.

Energienet niks

Veel ondernemers zien de installatie van zonnepanelen en de aanvraag van subsidie vooral als een hoop gedoe. “En terecht,” zegt Jorden. “Het is niet panelen erop leggen, aansluiten en klaar.” En dat is een slechte zaak, vindt hij. “De regeltjesmolen waar je in terechtkomt gaat mensen enorm tegenstaan. Daarom ondernemen ze nu geen actie en wachten ze af.”

Het grootste probleem is de infrastructuur, denkt Jorden. Al zijn zorgen draaien om regeltjes rondom het energienet. “Als je zonnepanelen echt wilt stimuleren, moet de infrastructuur voor iedereen gelijk zijn. Eigenlijk moet het er al liggen.”

“Als je zonnepanelen echt wilt stimuleren, moet de infrastructuur voor iedereen gelijk zijn”

Met die gedachte in mijn achterhoofd vroeg ik Stedin of ze de verzwaring van het energienet niet efficiënter konden aanpakken. Nu zet de beheerder na al die moeite één transformatorhuisje neer met één extra aansluiting. Waarom zouden ze niet overal in het buitengebied bekabeling neerleggen als je toch bezig bent? Dat gebeurt met de aanleg van glasvezelkabels ook. “Dat mogen we niet,” legt Koen de Lange uit. “Glasvezelbedrijven zijn volledig privaat. Wij zijn wettelijk verplicht non-discriminatoir te werk te gaan. Dat wil zeggen dat we werken volgens het principe ‘wie het eerst komt, het eerst maalt’.” Als er meerdere aanvragen zijn, pakt Stedin ze tegelijk op, maar er wordt niet proactief onderzoek gedaan naar eventuele behoefte.

Jorden ziet hier mogelijk een taak van de gemeente of provincie. Die zouden de aanleg kunnen coördineren. “Nu worden zonnepanelen gesubsidieerd, maar moet je het zelf maar zien werkend te krijgen. Degene die zijn nek uitsteekt betaalt. Anderen kijken het aan en profiteren straks.”

Het bericht Zwerven door een web van elektriciteitskabels verscheen eerst op OPBR verheldert en verenigt.

Bodegravenboog & Beter Bereikbaar Gouwe

Ondernemersplatform Bodegraven-Reeuwijk — Fri, 11 Oct 2019 09:13:35 +0000

Bodegravenboog

De Bodegravenboog is een plan om een alternatief te maken voor de N459 door de N11 en A12 direct met elkaar te verbinden. Dit zou vooral de doorstroom van Utrecht naar Den Haag en van Rotterdam naar Alphen aan den Rijn moeten verbeteren.

De Bodegravenboog heeft breed draagvlak in de regio. Meerdere malen is door gemeenten en provincie bij de minister van Infrastructuur en Waterstaat aandacht gevraagd voor de toenemende knelpunten op en rond de A12 tussen Gouda en Utrecht. Het doel is dat de Bodegravenboog opgenomen wordt in het Meerjarenprogramma Infrastructuur, Ruimte en Transport (MIRT) van het Rijk.

De gemeente Bodegraven-Reeuwijk werkt aan plannen om op kortere termijn het wegennet te verlichten. Bekende ideeën zijn een parallelweg langs de A12 van Bodegraven naar Nieuwerbrug, het doortrekken van de Reeuwijkse Randweg naar de Amaliabrug, de Botrotonde fietsvrij maken met een alternatieve fietsoversteek en een ongelijkvloers kruispunt bij de N11.

Beter Bereikbaar Gouwe

Met het project Beter Bereikbaar Gouwe (BBG) wil de provincie de bereikbaarheid van het Gouwegebied en de doorvaart op de Gouwe verbeteren. Het is een complex project waarvoor 26 mogelijke maatregelen zijn opgesteld die oplossingen zouden kunnen bieden.

Er worden een aantal mogelijkheden verder onderzocht: een extra oeververbinding over de Gouwe in Waddinxveen (brug of aquaduct), een tunnel bij Hazerswoude-Dorp en ook hier de Bodegravenboog.

Het bericht Bodegravenboog & Beter Bereikbaar Gouwe verscheen eerst op OPBR verheldert en verenigt.

Halen we Smart Technology naar Bodegraven-Reeuwijk?

Ondernemersplatform Bodegraven-Reeuwijk — Fri, 11 Oct 2019 09:08:21 +0000

Sinds kort zoekt het mboRijnland actief naar samenwerking met het bedrijfsleven. Hiervoor is het samenwerkingsverband CIV Smart Technology opgericht. Hierin werken bedrijven, overheden en het onderwijs samen rondom Smart Technology, dat draait om het slim combineren en integreren van bestaande en nieuwe technologieën met ICT.

De samenwerking levert een win-winsituatie op voor onderwijs en bedrijven: een school hoeft geen grote investeringen te doen; studenten hebben toegang tot de laatste kennis en vaardigheden uit het werkveld in een uitdagende omgeving; en bedrijven leggen verbinding met docenten en studenten en kunnen gebruik maken van hun ideeën.

Bedrijven kunnen gebruik maken van ideeën van studenten

In de praktijk betekent de samenwerking de oprichting van een netwerk van satellietlabs, oftewel plekken buiten het schoolterrein waar met machines en IT geëxperimenteerd en geleerd kan worden. Er zijn drie soorten satellietlabs: een technohub, bedrijfslab en living lab.

Technohub: Een lab waarin meerdere bedrijven en scholen gezamenlijk investeren in faciliteiten, zoals machines en hoogwaardige IT. Scholen en andere bedrijven kunnen (al dan niet tegen betaling) gebruik maken van deze faciliteiten.
Bedrijfslab: Dit zijn faciliteiten die een brancheorganisatie of bedrijf nog dagelijks gebruikt voor de bedrijfsvoering. Denk hierbij aan machines en hoogwaardige IT. Scholen kunnen gebruik maken van deze faciliteiten.
Living lab (toepassingslab): Hier werken studenten samen met een klant van een bedrijf (de eindgebruiker). Vaak werken de studenten en de klant aan het oplossen van een maatschappelijk vraagstuk. De klant en de deelnemende scholen bepalen gezamenlijk de vorm van het lab.

Bodegraven-Reeuwijk

Naburige gemeenten zijn de samenwerking al aangegaan met het CIV Smart Technology. Rotterdam, Zoetermeer en Dordrecht hebben al een eigen ‘technohub’ en die van Gouda, Woerden en Alphen zijn in ontwikkeling. Leiden en Gouda betrekken bedrijven steeds meer bij hun onderwijs. Verder duiken overal in deze gemeenten ‘bedrijfslabs’ en ‘living labs’ op. Gaat Bodegraven-Reeuwijk zich bij deze trend aansluiten?

“We zijn op zoek naar ondernemers die mee willen doen”

Wethouder Inge van Nieuwenhuizen en OPBR-secretaris Johan de Haas zijn enthousiast over het idee om CIV Smart Technology naar gemeente Bodegraven-Reeuwijk te krijgen. Inge: “Voor de zomer hebben we aan tafel gezeten met mboRijnland en OPBR om een mogelijke samenwerking te bespreken. Het zou mooi zijn als het CIV ook onze kant op kan bewegen.” “We hebben eigenlijk interesse in alledrie de soorten satellietlabs,” vult Johan aan. “Nu zijn we op zoek naar ondernemers die hier net zo enthousiast van worden.”

De wethouder vertelt dat er binnen de gemeente 16.000 relevante arbeidsplaatsen zijn bij 3000 bedrijven en dat het personeelstekort vooral nijpend is in de technologische sector. Het is vooral moeilijk om nieuwe jonge mensen te vinden. “We hebben geen middelbare school in Bodegraven-Reeuwijk, dus de jeugd trekt weg zonder binding te maken met het bedrijfsleven. We willen die binding creëren en zorgen dat het onderwijs en bedrijfsleven op elkaar aansluiten.”

In de gesprekken met het CIV neemt het OPBR het voortouw, maar voor het zover is moet er duidelijk voldoende animo zijn onder de ondernemers van Bodegraven-Reeuwijk. Johan: “Dat is de eerste stap. Zodra we voldoende partijen hebben die mee willen werken, gaan we ermee aan de slag.”

Het bericht Halen we Smart Technology naar Bodegraven-Reeuwijk? verscheen eerst op OPBR verheldert en verenigt.

Ondernemers zien voordelen zonnepanelen

Ondernemersplatform Bodegraven-Reeuwijk — Fri, 11 Oct 2019 09:02:02 +0000

Het was vol in de zaal toen Ronald Schilt, voorzitter van de commissie Duurzaamheid van het OPBR, de aftrap gaf van het symposium bij Edelman BV. Hij zette gelijk de voordelen van zonnepanelen op een rijtje: “Zonnepanelen leveren cash op en het is goed voor je reputatie. Vroeger wilden al mijn studiegenoten bij Shell werken, dé technologische gigant. Laatst sprak ik iemand en die zei: ‘Sorry, maar ik werk voor Shell…’ Je moet mee met de tijd.”

“Je moet mee met de tijd”

Enkele aanwezigen lieten zich dit geen twee keer zeggen en claimden de eerste gratis quickscans die het OPBR, de gemeente en adviesbureau Greenspread ter beschikking stelden om ondernemers op weg te helpen. Deze scans werden uitgereikt in het kader van het project Zon op Bodegraven-Reeuwijk. Kijk voor meer informatie op zobr.nl.

Gemeentelijke ambitie

Na Schilt gaf wethouder Robèrt Smits toelichting op de ambitie van de gemeente Bodegraven-Reeuwijk. In 2022 moeten er 150.000 zonnepanelen op de daken in onze gemeente liggen. Bij particulieren komen er 50.000 en 20.000 op gemeentedaken. De overige 80.000 op bedrijfsdaken. In 2018 lagen er in totaal nog 33.300 panelen. “Het is nog een lange weg,” gaf Smits toe, “maar met de 2048 panelen van Edelman maken we een grote stap.” Ook Smits benadrukte de voordelen van zonnepanelen: “Je bent een dief van je eigen portemonnee als je het niet doet. En het geld op de bank levert toch niks op,” voegde hij er lachend aan toe.

Ervaringsdeskundige

Directeur van Edelman BV Ronald van Veen vertelde dat de duurzame zonnepanelen op zijn dak bijdragen aan de bedrijfsmissie om de wereld mooier te maken. “Maar,” erkende hij, “de trigger was winst maken. Net als elk ander bedrijf willen we zoveel mogelijk geld verdienen. En dat kan met zonnepanelen.” Van Veen vertelde dat zijn zonnepanelen een terugverdientijd hebben van 6 jaar en ze het bedrijf over een periode van 15 jaar maximaal 767.000 euro subsidie gaan opleveren tegenover 381.000 euro aan investeringskosten. Na 15 jaar hebben de panelen het bedrijf meer dan 1 miljoen opgebracht. “Ter illustratie: na 1,5 week hebben wij al een CO2-uitstoot bespaard van 60.000 kilometer autorijden.”

“De trigger was winst maken … en dat kan met zonnepanelen”

Van Veen gaf een paar tips voor de collega-ondernemer die erover denkt zonnepanelen te plaatsen: “Als je nieuwbouw pleegt, houd dan gelijk rekening met de mogelijkheid om zonnepanelen op je dak te plaatsen. Vraag subsidie aan, zonder is het niet rendabel. Zorg dat je iemand voor het project vrijmaakt, je kunt het er niet bij doen. Neem een adviseur in de hand, je hebt hun kennis nodig. En tot slot: doe het als je de kans hebt!”

Regels en deadlines

Jan Willem Zwang, directeur van adviesbureau Greenspread, trad verder in detail hoe de aanvraag van een SDE+-subsidie voor zonnepanelen in zijn werk gaat. Hij drukte de aanwezigen op het hart snel een subsidieaanvraag op te starten, want per 2020 daalt het subsidiebudget met rasse schreden. “De verwachting is dat de totale subsidiepot halveert en ook nog eens voor een kleiner deel voor zonnepanelen is bestemd. Zorg dus dat je 29 oktober je subsidieaanvraag klaar hebt liggen!”

“Als een bedrijf eenmaal ziet hoeveel geld het kan besparen, heeft het al gauw de smaak te pakken”

Ten slotte vertelde Jeanet Mellema van de ODMH over de energiebesparings- en informatieplicht die bedrijven sinds september 2019 hebben. Bedrijven die meer dan 50.000 kWh of 25.000 m3 aardgas per jaar verbruiken zijn verplicht energiebesparende maatregelen te nemen en de RVO van de genomen maatregelen op de hoogte te stellen. Volgens Mellema is dit geen nutteloze bureaucratie, maar een handig duwtje in de rug voor bedrijven. “Als een bedrijf eenmaal ziet hoeveel geld het kan besparen, heeft het al gauw de smaak te pakken. Sommige bedrijven maken er zelfs een sport van om zoveel mogelijk van de maatregelen af te tikken.”

Op het volgende symposium van OPBR, op 16 maart 2020, staan deze maatregelen centraal.

Het bericht Ondernemers zien voordelen zonnepanelen verscheen eerst op OPBR verheldert en verenigt.

Logistiek dorp met focus op zuivel

Ondernemersplatform Bodegraven-Reeuwijk — Fri, 11 Oct 2019 08:57:30 +0000

De logistieke toekomstvisie van de gemeente Bodegraven-Reeuwijk is nog in de maak. Het staat als eerste punt op de agenda van wethouder Inge Nieuwenhuizen, zodra de gemeentebegroting is afgerond. “Het is een heel belangrijk onderwerp,” zegt de wethouder. “Bodegraven ligt aan de A12 en aan de logistieke corridor door het Groene Hart. Daar moeten we gebruik van maken.”

Ondernemer Marco Pfaff doet alvast een voorzetje. Met zijn bedrijf Jocotrans, gespecialiseerd in geconditioneerd vervoer, zou hij graag aansluiting vinden bij daadkrachtig beleid dat is afgestemd op de andere spelers in de regio. “Alphen doet veel grote logistiek, bijvoorbeeld met het Alpherium. Gouda is gericht op het kantoorwezen. Bodegraven doet nu nog een beetje van alles.”

De gemeente zou baat hebben bij een eigen doelgroep, vindt Marco. “Wij moeten niet hetzelfde doen als onze buren. We moeten kijken naar wat de ontwikkelingen zijn om ons heen en vervolgens onze eigen niche vinden.”

Fijnmazige logistiek

Die niche ziet Marco in de geconditioneerde logistiek, oftewel het gekoelde transport. “Waar liggen onze roots? In de kaas en alles wat daarbij hoort, bij uitstek transport. Daar zijn we sterk in. Dat zou dus ook onze basispijler moeten zijn.”

“Wij moeten niet hetzelfde doen als onze buren”

Bodegraven zou daarmee heel goed gebruik maken van zijn ligging. “Utrecht, Rotterdam, Amsterdam en Den Haag zijn allemaal heel goed te bereiken vanaf hier. We zijn te klein voor de grote logistiek, maar kunnen wel een goede uitvalsbasis zijn voor de fijnmazige logistiek.” Die fijnmazige logistiek richt zich op kleinere hoeveelheden die dagelijks verspreid worden in de regio en de grote steden. “Zuivelproducten en andere levensmiddelen vallen precies in deze categorie.”

Bodegraven kan een schakel zijn tussen de grote en kleine transport. Bestellingen worden hier gebundeld en vervolgens naar de grote steden gebracht. “Nu gaat iedereen nog met zijn eigen vrachtwagen door de stadscentra, maar naarmate die steeds autoluwer worden, wordt bundeling steeds belangrijker,” voorspelt Marco. “Maar als we die functie goed willen uitvoeren, moet de infrastructuur wel kloppen.”

Duurzame ambitie

Natuurlijk ligt de geconditioneerde transport precies in het straatje van Jocotrans, maar Marco gelooft dat hier bredere kansen liggen. Die fijnmazige logistiek zou bijvoorbeeld goed met elektrisch vervoer kunnen. “We kunnen een voortrekkersrol spelen in alternatieve brandstoffen. Waarom zou er geen groot elektrisch snel-laadstation in onze gemeente kunnen staan? Of een station voor vloeibaar gas of waterstof?” De wil om voor dergelijke ambities te gaan is er, denkt Marco. “Kijk maar hoe de gemeente en OPBR bezig zijn met duurzaamheidsthema’s zoals zonne-energie.”

“Fijnmazige logistiek kan goed met elektrisch vervoer”

Meedenken en samenwerken

Wethouder Inge Nieuwenhuizen herkent veel van de punten die Marco Pfaff aandraagt, hoewel ze de breedte van het lokale bedrijfsleven benadrukt. “Onze logistiek is inderdaad sterk gekoppeld aan voedingswaren. Maar Bodegraven-Reeuwijk is meer dan food en distri alleen. Er is bijvoorbeeld een groot aantal bouw- en installatiebedrijven gevestigd en ook in de ICT en de zakelijke dienstverlening zijn onze ondernemers goed vertegenwoordigd. Naast een stevige specialisatie in distributie moet er ruimte zijn voor diversiteit in ondernemen. Dat maakt de bedrijvigheid minder eenzijdig, de werkgelegenheid meer gedifferentieerd en het ondernemingsklimaat sterker. En daar profiteert de logistiek ook weer van.”

De wethouder kan nog niet op details ingaan, maar benadrukt dat er – samen met het OPBR – hard wordt nagedacht over een brede aanpak. Daarin komen zaken als duurzaamheid, infrastructuur en bedrijfsruimtegebruik bij elkaar. Marco is blij met de samenwerking: “Het OPBR kan thema’s als duurzaamheid en bereikbaarheid bij elkaar brengen, maar de politiek is nodig om de regionale beleidsplannen op elkaar aan te sluiten. Om Bodegraven als fijnmazig logistiek centrum te laten functioneren zijn overigens ook toezeggingen nodig van de grote steden.”

Het levert een complex samenspel van belangen op, erkennen zowel Marco als de wethouder. Inge: “Dat er kansen zijn voor de logistiek is duidelijk. Kansen voor duurzame logistiek zijn zeker verder te verkennen. De ideeën van het OPBR nemen we daar natuurlijk in mee.” Marco vult aan: “Het hangt allemaal samen. Daarom is het belangrijk om samen een koers in te bepalen. We hebben sterke roots in de logistiek, met een focus op zuivel. Laten we die roots dan ook optimaal benutten.”

“Het OPBR kan thema’s als duurzaamheid en bereikbaarheid bij elkaar brengen, maar de politiek is nodig om de regionale beleidsplannen op elkaar aan te sluiten”

Het bericht Logistiek dorp met focus op zuivel verscheen eerst op OPBR verheldert en verenigt.